Vervolg op Tovenaars

Een fragment uit “het vervolg op TOVENAARS”

....... Hij bukte om in de schaduw van zijn auto verborgen te blijven. Ondanks de beklemmende warmte huiverde Alex. Het kille zweet stond op zijn voorhoofd en het besef van zijn angst verlamde hem. De maan scheen en dat wat vaal licht moest zijn straalde met de kracht van een kernexplosie door de nacht en maakte elke onopvallende zandkorrel zo helder dat in zijn gedachten zijn aanwezigheid niet lang verborgen kon blijven.

Elk beetje aandacht moest wel naar hem leiden. De zandduinen staken scherp af tegen de gitzwarte hemel die eindeloos gesierd was met miljarden flonkerende sterren. Hij hoorde het zware dreigende ronken van de automotor verderop. Stationair stotend braakte het beslist smerige dieselwalmen uit ook al waren ze niet te zien. Een zachte valse wind bracht de verdorven lucht mee en Alex voelde hoe de stank onopzettelijk door zijn longen ingeademd werd. Hij kokhalsde en het innerlijk geluid van die beweging leek wel uitgeschreeuwd te worden in de richting van die figuren die bij de auto verderop zouden horen. Ze zochten zijn sporen en in dit licht waren die ook niet te missen. Brede zandranden die door de druk van zijn half leeggelopen banden opzij waren geduwd in een bijna maagdelijke omgeving van eindeloos zand, opgeworpen tot hoge duinen waar geen enkele vegetatie de moeite genomen had om zijn wortels in te verspreiden.

Wilt u op de hoogte gehouden worden van de voortgang van het spannende vervolg op Tovenaars, dan kunt u dit aangeven op het bestelformulier. Klik hier.